GłÓWNA | SZTUKA | RYNEK SZTUKI | KULTURA | DESIGN | WYDARZENIA | AKTUALNOŚCI | PODRÓŻE | LOKALNIE | REFLEKSJE |

The grass is always greener on the other side

22:43:00


       



Na początku trawa jest zielona. I pozostaje ciągle taka sama, do momentu aż znika. Dopiero teraz, z perspektywy czasu staram się przywołać oczami wyobraźni jej ciepły, żywy odcień. Wydaje się być niesamowita, jaskrawa, towarzyszy jej ciepłe słońce, wszystko układa się w sielski pejzaż wiejskiej łąki, która przybrała odcień wyczekiwanego szczęścia. A później przychodzi wiosna i trwa jest po prostu zielona.


Żyło im się zwyczajnie. Czasem dobrze, częściej beznadziejnie, jeśli pojawiały się fajerwerki to niewiele częściej niż te sylwestrowe. Później się rozstali. Po roku zaczęli pytać samych siebie: dlaczego w zasadzie nie jesteśmy już razem, przecież było nam tak cudownie, mieliśmy wspólne pasje i zainteresowania, kłótnie, no pewnie były, ale przypomnij sobie ten odcień trawy, gdy leżeliśmy razem w parku, było tak cudownie.
Spędzili więc razem jeszcze jedną wiosnę, ale trawa była po prostu zielona a do sylwestra strasznie daleko. 


Morał jest brutalny i pewnie wszystkim znany, że wspomnienia to skurwysyny.




Wracamy z tęsknotą do wydarzeń minionych, które przechowujemy szczelnie w naszych głowach. A skoro kolor z czasem płowieje to sobie je ubarwiamy, opowiadamy sobie w myślach przestarzałe dialogi, dodając parę nowych słów, kilka milszych znaczeń. "Żyjemy tym co opowiedziane. Świat jest tym, co opowiedziane" - napisał Myśliwski. Czym więc jest to drapiące w sercu wspomnienie, jeśli nie opowieścią nagięta mocno do naszych potrzeb, tęsknot i oczekiwań? 


Najtrudniejszą umiejętnością jest patrzenie nie przez ramię wstecz, ale przed siebie. A trawa jak to trawa. Zawsze będzie bardziej zielona tam gdzie nas nie ma. 


You Might Also Like

1 komentarze

  1. Dlaczego wspomnienia są tak piękne, czemu w nich tyle barw, światła, ciepła, błogości? Nie wiem, nie mam pojęcia... może to dlatego, że okłamujemy się, żyjemy w pięknej iluzji naszych wspomnień by pocieszyć się, że nasze życie nie było aż tak marne..że było takie jak chcielibyśmy żyć, nie wiem, nie wiem, może...

    OdpowiedzUsuń

Zostaw komentarz, porozmawiajmy!