GłÓWNA | SZTUKA | RYNEK SZTUKI | KULTURA | DESIGN | WYDARZENIA | AKTUALNOŚCI | PODRÓŻE | LOKALNIE | REFLEKSJE |

Lepienie wspomnień

20:57:00




Twoje wspomnienie jest rzeźbą. Nie jest zbyt imponujących rozmiarów. Jest zwykła, pospolita, zwłaszcza, gdy się ją tworzy, gdy się patrzy na nią tu i teraz. Teraźniejszość jest ignorantką, kompletnie nie przywiązuje do niej wagi. Rzeźba robi się jednak piękniejsza, kiedy patrzymy na nią przez ramię. I po paru miesiącach zaczynamy się zastanawiać: Jakie ona miała oczy, niebieskie? Nie, to był wyjątkowo niespotykany odcień nieskończoności.
 I właśnie wtedy się zaczyna. Poprawianie. Każde wspomnienie zmienia rzeźbę, dodaje jej rysów wyjątkowości, upiększa i idealizuje. Twoje wspomnienie jest coraz piękniejsze bo nieustannie je modyfikujesz. Robisz to ciągle, wciąż tęskniąc, wciąż kreując w swojej głowie upragniony obraz, który z biegiem czasu traci realne cechy na koszt tych, których pragniesz. Twoja rzeźba przybrała niewyobrażalnie piękne i wyjątkowe formy. Ulepiłeś ją z tęsknoty. I z fikcji. Sam już nie pamiętasz, jaki miała kolor oczu. Wiesz tylko, że na pewno był najpiękniejszy na świecie.
Wiem, że nie jest łatwo. Nie łudźmy się, prawdopodobnie nigdy o tej rzeźbie  nie zapomnisz. Zawsze jednak możesz przestać się odwracać. Przeszłość zostawi Cie w spokoju, pod warunkiem, że jej na to pozwolisz. Jesteś wspaniałym rzeźbiarzem. Ulep sobie przyszłość. 

P.S. Oddychaj tlenem a nie wspomnieniami. I nie odwracaj się, nie odwracaj. (2012)




You Might Also Like

0 komentarze

Zostaw komentarz, porozmawiajmy!