Spieszmy się kochać sztukę, tak często umiera po cichu

  Oczy niemal całej Europy od poniedziałku zwrócone są w stronę Paryża i płonącej gotyckiej katedry Notre Dame. Zagryzając wargę i nerwowo wpatrując się w ekran telewizora śledziłam akcję strażaków, którzy walczyli z ogniem i czasem. Momentami wyglądało to naprawdę kiepsko, dlatego zupełnie nie dziwi fakt, że Internet zalała fala emocji i obaw o światowej […]

Continue Reading

Czasami wsadzam palec w dziurę w brzuchu, pomimo, że mnie boli

Od jakiegoś czasu przestałam katować się smutnymi piosenkami. Trochę z braku czasu, a trochę dla spokoju ducha. Za dużo czuję na swoich barkach, żeby móc jeszcze dźwigać ten ciężar, który spada nagle pod wpływem przytłaczających dźwięków. Dawniej naprawdę przesadzałam. Tak sądzę, bo słuchanie muzyki, która sprawia, że twarz robi się czerwona i spuchnięta od płaczu […]

Continue Reading

To jest wpis o miłości, której nam potrzeba najbardziej

Zdążyłam już zapomnieć, że ten stan towarzyszył mi kiedyś dość często. Zdążyłam zapomnieć, bo o takich rzeczach zapomina się chętnie. Mrok wlewający się w duszę, oblepiający myśli jak smar, ciężki, śmierdzący. Bywały takie dni, gdy widziałam tylko ciemność. Ona żyła we mnie i zasuwała mi rolety w oknach, szczelnie, skutecznie. Nie wiem dokładnie jak długo […]

Continue Reading